info

Je hebt het minimaal aantal bereikt

Winkelwagen (0)

Er zijn nog geen producten in jouw winkelwagen geplaatst.

Een kind met autisme, maakt je leven niet moeilijker, maar anders.

Een kind met autisme, maakt je leven niet moeilijker, maar anders.

Onze oudste zoon werd geboren met 37 weken zwangerschap en was de liefste baby die ik me kon in wensen. Oké ik was jong moeder (18jaar) dat was een nadeel, maar ik was er altijd voor hem. Ivan groeide en vierden we veel van zijn mijlpalen. Toen hij 2,5 was ging hij net als alle kindjes van die leeftijd naar de peuterspeelzaal. Na ruim 2,5 jaar bij mijn ouders in te hebben gewoond kregen we ons eigen huis. Hij ontwikkelde, maar liep achter op “leeftijdsgenootjes”. Ik voelde aan alles in mijn lijf dat er iets “anders” was als bij alle andere kindjes. Toen hij met 2,5 de “woordenschat” nog niet had gehad, trok ik aan de bel en werd ik van kastje naar de muur gestuurd, tot ik bij het audiologische centrum aan kwam in Zwolle. Er ging een wereld open, er volgde een dag lang aan onderzoeken en hij deed het allemaal maar, mijn kleine jongetje net aan 3 jaar. Na 2,5 weken wachten was daar het telefoontje; hij liep in zijn bolletje achter, zijn IQ score matchte niet met zijn “kalenderleeftijd” zoals ze dat zo mooi zeggen, in zijn hoofdje wist hij het wel maar het kwam er niet uit. Hij kon starten op een speciale peuteropvang in het audiologische centrum, daar leerde hij te communiceren met gebaren en gingen wij stapje voor stapje voor uit en raakten we in een web van artsen, psychologen, orthopedagogen, maatschappelijke hulpverleners. Niemand heeft me ooit verteld dat die gesprekken leuk en makkelijk zijn. Mijn leven veranderde compleet, ik had een jongetje dat meer zorg nodig had. Na ruim 4 jaar vechten en vele verwijten verder hadden we de diagnose. --En toen? Toen na 4 jaar eindeloos verwijten krijgen en vechten tegen verschillende artsen, uitslagen gesprekken.. kregen we de Diagnose of stempel (zoals velen het noemen). Mijn kind hoefde voor mij niet perse die “stempel”, maar ik wist ook dat als hij die stempel zou krijgen dat we hem de juiste hulp konden gaan geven, hem helpen daar waar hij vast loopt. Ik heb eindeloos veel tranen gelaten, want alles moest anders dan bij “andere/gewone” kinderen. Gebarentaal werd geïntroduceerd in huis, ik was zijn tolk geworden voor buitenstaanders die hem niet begrepen, extra zorg, extra kosten, extra tijd, extra geduld. Ik moet hem medicatie geven, ik moet hem voorbereiden op de dag, alle heel vaak herhalen. We werkten eerst met pictogrammen thuis, maar ik zelf werd daar heel zenuwachtig van en ik merkte dat het thuis gewoon niet werkte met nog 2 andere kinderen. Ik kleed hem aan, ik douche hem, ik vertel stap voor stap wat hij moet doen en soms leg ik uit waarom hij het moet doen. Ik geef hem zijn medicatie zodat de onrust in zijn bolletje minder word. Zijn school is anders, maar zo mooi; hij zit met echt zichtbare gehandicapte kinderen in de klas, hij heeft geen (voor)oordeel over mensen, hij respecteert mensen zoals ze zijn, maar soms snapt hij dingen ook gewoon niet waarom mensen, oorlog maken, waarom grote mensen niet van elkaar houden, waarom is de “grote” wereld niet zoals hij dacht dat het zou zijn. Hij kan (nog) geen hele einden fietsen, en zit als 9 jarig ventje (helaas) nog in de bakfiets. Maar alle beetjes extra… geef ik zoveel meer liefde, maar ook ik krijg meer liefde, en hoe moeilijk hij het ook kan uiten, het is er wel. Een beetje extra meer liefde. Eigenlijk liegt de titel; ja het begin is moeilijk, maar als het balletje eenmaal rolt, als de zorg rond is, als alle plekjes rond zijn, de juiste medicatie is gevonden is… Is de wereld van een “autist” nog eens zo slecht nog niet, want hoe fijn is het als je in je eigen wereldje leeft, alleen maar goed kan zien, het kwade niet ziet in de mensen (hoe gevaarlijk soms ook). Hij zit alleen in zijn bubbel, ons leven is bijzonder, ons leven is soms erg verwarrend. Het oordeel van anderen is soms spijkerhard, wij zijn anders. Hij is anders, maar hij hoort bij ons. Liefs! Mama.vandrie

    14-04-2021 10:46     Reacties ( 0 )
Reacties (0)

Geen reacties gevonden.

Deze website gebruikt cookies om het bezoek te meten, we slaan geen persoonlijke gegevens op.