info

Je hebt het minimaal aantal bereikt

Winkelwagen (0)

Er zijn nog geen producten in jouw winkelwagen geplaatst.

Wat als alles op instorten staat?

Wat als alles op instorten staat? Ik was 18 toen ik moeder werd, en daar begon het ook allemaal mee. Kort nadat ik een kind had gekregen leerde ik toen mijn vriend (nu mijn man) kennen. Al snel bleek het serieus te zijn, en moesten we veel met elkaar bespreken. Ik kon mijn studie helaas niet afmaken, en hij werkte fulltime en nog werkt hij fulltime. Maar daar kwam de bom, hij had schulden, die op een kromme manier zijn ontstaan maar ergens ook wel weer impulsief, of goed bedoeld.
Zijn vader is overleden, en heeft altijd gezegd; wat ik heb gemaakt ruim ik op, en de schulden was hij ook aan het oplossen, tot hij overleed. Mijn man wou oplossen waar zijn vader aan begonnen was. Tot ik de brieven vond, het start en schuld bedrag was; €70.000 euro, en dat had ik niet even op de bank. Maar ach, geld zorgen heeft niet iedereen deze?

We woonden een tijdje bij mijn ouders in en gingen met verschillende schuldeisers om tafel, we gingen regelingen treffen en het ene naar het andere telefoontje werd gepleegd, daar waar ik nog nooit van had gehoord, moest ik nu zelf regelen.
Kort nadie tijd, moesten we noodgedwongen bij mijn ouders uit, waarom? Omdat de belastingdienst anders moeilijk zou gaan doen. En daar zit je dan; in een praktische kaal huis met alle uitzet die we al die tijd al gespaard hadden maar daar heb je het ook mee gehad. Een emmer witte verf en een goedkope vloer er in… we hadden een huis. En sterker; wat waren we trots.
Tot dat elke maand de huur betaald moest worden, de auto graag een slokje drinken wou, maar ook een peuter die nog luierbroekjes droeg.  Na 2,5 jaar kwamen we er achter dat er nog een kruimeltje in mijn buik groeide… er hebben heel wat tranen gevloeid.
Want hoe kan je als 2 volwassenen leven als je ook nog 2 kinderen hebt. We flikten het elke keer weer, vraag niet hoe, en soms moesten we het ene gat dichten en het andere gat open laten. Het bedrag waarvan we leefde; 50-75 euro per maand. 
Sinterklaas; konden we amper vieren en wat heb ik me wel een schuldig gevoeld tegen over de kruimeltjes. Mijn eigen kleding; vroeg ik via verschillende weggeefhoeken, en zomer kleding droeg ik in de winter door, met een vestje erover.

We zijn inmiddels 7 jaar later, en we zijn op een bedrag van 550euro na, schuldenvrij. We hebben in die 7 jaar gehuild, gevochten, gevallen, het heeft ons meerdere keren bijna onze relatie gekost. Ik heb geleerd, want ik was 18 en mijn ouders beheerden mijn financiën nog gewoon, voor later zei ik dan. En nu is het dat later en moet ik het zelf doen. We hebben stapje voor stapje steeds meer aan ons huis kunnen veranderen zodat het huis een thuis werd, want dat was het de afgelopen 7 jaar niet. Maar nog moeten we voorzicht zijn, een dagje weg zit er nog niet in, en als deze er is; dan zal het zo low-budget mogelijk zijn. Een echte vakantie? Hebben we ook nog nooit gedaan, we hebben een vakantie 2 jaar gekregen van stichting Leergeld, ze helpen zo af en toe wel eens. En ook nu we bijna schulden vrij zijn, ben ik bang, en tel ik bijna alle centen. Kan ik wel dat ene autotje kopen, kan ik wel dat rompertje kopen, is er geen goedkopere, kan ik wel die walkie-talkies kopen die hij zo graag wil? Een leuk shirtje, ow wacht hij kost 18.95, laat maar ik zoek een goedkopere. Al mijn zoek opties staan dan open op; prijs laag-hoog, zodat het zo goedkoop mogelijk is. We kochten onlangs een nieuwe auto omdat het moest, voor mijn man zijn werk, voor de ritjes die we moeten doen voor de onderzoeken van de oudste, maar die auto maakte me niet uit. Ik keek alleen naar wat deze zou kosten per kwartaal of per maand, want het moest zo goedkoop mogelijk.

Elke week rekenen; hebben we nog een verjaardag, een feestje, moet er een cadeautje gekocht worden? Staat er nog een onverwachts rekening in?

Nu 7 jaar later, ben ik er uit; geld maakt zorgen, maakt makkelijker, maakt bang, laat je groeien. Het is handig als je het hebt, maar het kan ook heel veel kapot maken.

Wat ik mijn kinderen wil leren?
Wees verstandig, maak de mooiste keuzes, maar overweeg ze wel.
Klinkt zwaar hé? Maar ze leren het al wel een beetje, want zakgeld verdienen is voor hun al zo iets groots.  En sparen dan? Dat is helaas ook nog niet gelukt de afgelopen jaren, maar dat komt wel.


Deze jaren, hebben genoeg geleerd. En wij leven en genieten nog wel even door met een paar centen minder op de rekening.

Liefs!

 
  @sandraa.mamavan3     26-04-2021 11:42     Reacties ( 0 )
Reacties (0)

Geen reacties gevonden.

Deze website gebruikt cookies om het bezoek te meten, we slaan geen persoonlijke gegevens op.